دیپلماسی انرژی با سواپ گازی کلید خورد

با فعال شدن دیپلماسی انرژی در دولت سیزدهم موانع همکاری‌های گازی ایران و ترکمنستان بعد از ۵ سال برداشته شد.

به گزارش خبرنگار حوزه نفت و انرژی خبرگزاری آنا، موقعیت جغرافیایی ایران و امکان ترانزیت گاز از کشور در قالب قراردادهای سواپ، می‌تواند ایران را به هاب انرژی منطقه تبدیل کند، علاوه بر آن با تأمین گاز مناطق شمالی کشور نقش مهمی در تأمین پایدار گاز شبکه به عهده می‌گیرد. انعقاد قرارداد سواپ نفتی در اوج تحریم‌ها نشان از اهمیت ایران در مبادلات انرژی و منطقه دارد. با فعال شدن دیپلماسی انرژی در دولت سیزدهم موانع همکاری‌های گازی ایران و ترکمنستان بعد از ۵ سال برداشته شد.

مذاکرات تنگاتنگ به نتیجه رسید

دیپلماسی انرژی با سواپ گازی کلید خورد

جواد اوجی وزیر نفت در حاشیه توافق سه‌جانبه سوآپ گازی بین ایران، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان که در جریان سفر به عشق‌آباد ترکمنستان انجام شد، می‌گوید«طی یک ماه گذشته ما مذاکرات تنگاتنگی با طرف آذربایجانی و کشور ترکمنستان در بحث انتقال گاز از ترکمنستان به آذربایجان که در حقیقت سوآپ گازی محسوب می‌شود داشتیم که خوشبختانه منجر به این قرارداد سه‌جانبه شد».

دریافت سالانه ۲ میلیارد مترمکعب گاز از ترکمنستان

وی با اشاره به جزئیات این قرارداد گازی بیان می‌کند«در این قرارداد ما تقریباً سالانه نزدیک به ۱.۵ تا ۲ میلیارد مترمکعب گاز را از طرف ترکمنستان و منطقه سرخس دریافت خواهیم کرد و از آستارا تحویل آذربایجان می‌دهیم. این قرارداد در حقیقت مناسبات انرژی خوبی است که خوشبختانه این گام برداشته شد و قرارداد بین ایران، ترکمنستان و آذربایجان به امضاء رسید».

بدهی گازی به ترکمنستان پرداخت می‌شود

وزیر نفت همچنین در خصوص بحث تسویه بدهی ایران به ترکمنستان در خصوص قرارداد گازی عنوان می‌کند«خوشبختانه با راهکارهای خوب وزارت نفت و شرکت ملی گاز ایران، به‌زودی اولین قسط پرداخت ما بابت تسویه بدهی به‌طرف ترکمنستانی انجام می‌شود».

پایداری شبکه گاز در مناطق شمالی از طریق سواپ گازی

مجید چگنی مدیرعامل شرکت ملی گاز نیز بابیان اینکه قرارداد سه‌جانبه سوآپ گاز از ترکمنستان به جمهوری آذربایجان از خاک جمهوری اسلامی ایران با حضور روسای جمهوری سه کشور به امضا رسیده است، عنوان می‌کند«این قرارداد از اهمیت اقتصادی و ژئوپلیتیک در تحکیم روابط منطقه‌ای برخوردار است و بر اساس این قرارداد، قرار است سالانه ۱.۵ تا ۲ میلیارد مترمکعب گاز از ترکمنستان به جمهوری آذربایجان از خاک جمهوری اسلامی ایران انتقال یابد».

وی معتقد است وضع این قرارداد علاوه بر اهمیت اقتصادی، بر پایداری شبکه گازی در شمال و شمال شرق ایران کمک می‌کند».

شکست انزوای ایران با قرارداد سواپ گازی

حسن مرادی کارشناس حوزه انرژی در گفت‌وگو با خبرگزاری آنا با اشاره به اهمیت سواپ گازی ایران، ترکمنستان و آذربایجان در زمان تحریم‌ها، می‌گوید«قراردادهای سواپ گازی به دلیل عدم جابه‌جایی مالی معمولاً در تحریم‌های بین‌المللی قرار ندارد، مگر اینکه به‌صورت موردی قراردادی بین دو کشور با تحریم مواجه شود، ‌ این قرارداد در شرایط تحریمی نشان از شکست سیاست انزوای ایران دارد».

وی ادامه می‌دهد«این اقدام علاوه بر توسعه دیپلماسی انرژی، احتمال قطعی گاز در مناطق شمالی را به دلیل دور بودن از میادین گازی کاهش خواهد داد و به پایداری شبکه در این مناطق کمک خواهد کرد.»

بیشتر بخوانید:

وداع پرمصرف‌ها با گاز ارزان/ هر که بامش بیش برفش بیشتر!

این کارشناس حوزه انرژی بیان می‌کند«این سواپ گازی در دولت نهم و دهم به دلایلی از سوی ترکمنستان متوقف شد که تأثیرات منفی بر تأمین گاز کشور داشت با استفاده از دیپلماسی انرژی می‌تواند همین مدل را در خصوص سایر همسایگان مانند ترکیه و روسیه نیز اجرا کرد».

وی در پاسخ این سؤال که برخی معتقدند که روسیه اجازه صادرات گاز ایران به اروپا را نمی‌دهد، عنوان می‌کند «بحث صادرات گاز ایران و روسیه را می‌توان در قالب دو رقیب تبیین کرد، ‌ این موضوع با استفاده از دیپلماسی انرژی و آگاهی نسبت به جایگاه دو کشور امکان‌پذیر خواهد بود،صادرات گاز برخلاف نفت، بسیار متأثر از موضوع همسایگی و هم‌جواری است و نمی‌توان با رویکردهای مربوط به صادرات نفت وارد بازارهای گازی شد».

وی با اشاره به عدم توسعه ال‌ان‌جی در کشور بیان می‌کند«پس از برجام قرار بود شرکت‌های فرانسوی زمینه را برای توسعه صنعت ال‌ان‌جی کشور فراهم کنند اما بنا به دلایلی این موضوع اجرایی نشد، درصورتی‌که این طرح نهایی می‌شد می‌توانستیم با تبدیل گاز به گاز مایع زمینه را برای صادرات آن در اقصا نقاط جهان فراهم کنید».

مرادی با اشاره به فشارهای سیاسی برای عدم گازرسانی به پاکستان و هند عنوان می‌کند«فشارهای سیاسی فراوانی مانع از ادامه پیش روی خط لوله صلح به پاکستان و هند شد جای بسی تأسف دارد که کشورهای هند و پاکستان نتوانستند از حسن نیت ایران برای گازرسانی به این دو کشور استفاده کنند، ‌ با توجه به ضعف توان مالی پاکستان ادامه دادن توسعه این خط لوله در خاک پاکستان با سرمایه ایران توجیه اقتصادی ندارد اما گازرسانی به استان‌های جنوب شرقی یکی از دستاوردهای مهم این خط لوله بوده است».

انتهای پیام/

دیدگاه خود را بیان کنید
Hide picture