بازنشسته‌ای که عاشق میز ریاست است! / بلاتکلیفی بلای جان وزنه‌برداری ایران

در حالی که از ابتدای دی‌ماه، علی مرادی جزء مدیران بازنشسته به حساب آمد و با توجه به قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان باید از سمت خود کنار برود؛ اما همچنان به دنبال میز و صندلی ریاست خود است.

در حالی که از ابتدای دی‌ماه، علی مرادی جزء مدیران بازنشسته به حساب آمد و با توجه به قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان باید از سمت خود کنار برود؛ اما همچنان به دنبال میز و صندلی ریاست خود است.

سرویس ورزشی دیباتودی به نقل از خبرنگار گروه ورزش خبرگزاری آنا، ۱۵ آذرماه سال جاری بود که نامه بازنشستگی علی مرادی به او ابلاغ و عنوان شده بود که او از اول دی‌ماه بازنشسته محسوب می‌شود و طبق قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان باید صندلی خود را به شخص دیگری واگذار کند. البته مرادی برای اینکه صندلی ریاست را از دست ندهد تلاش‌های زیادی کرد اما در نهایت رایزنی‌ها جواب نداد و او هم دیگر به فعالیتش برای ابقای پست ریاستش ادامه نداد و بیانیه خداحافظی را صادر کرد.

البته علی مرادی که از اول دی‌ماه مدیر بازنشسته محسوب می‌شود اما هنوز با گذشت ۲۵ روز به فعالیتش ادامه می‌دهد و حتی در یک برنامه تلویزیونی هم اعلام کرده بازنشسته نیست و اصلا چرا باید در فدراسیونی که عنوان نایب‌قهرمانی را کسب کرده این اتفاقات رخ بدهد. گویا آقای رئیس سابق فراموش کرده‌ که در وزنه‌برداری کسب مدال انفرادی مهم‌تر از تیمی است. با این حال روی این موضوع بارها تأکید می‌کند.

حالا حکم بازنشستگی در دستان علی مرادی است، اما او همچنان در فدراسیون حضور دارد و البته از همه بدتر وزارت ورزش و جوانان هم فکری برای وزنه‌برداری نمی‌کند و این فدراسیون نه رئیس دارد و نه سرپرست! البته گزینه‌های زیادی برای سرپرستی وزنه‌برداری این روزها مطرح شده است اما وزارت ورزش و جوانان همچنان برای انتخاب سرپرست تعلل می‌کند و مشخص نیست چرا این رشته که حال و روز خوشی هم ندارد و در چند سال اخیر با افت زیادی روبه‌رو شده باید روزهای بلاتکلیفی را بگذراند. در این مدت اخیر نام افرادی همچون سجاد انوشیروانی، حسین رضازاده، احمد سعادتمند، داوود باقری به میان آمده است که به‌عنوان سرپرست در فدراسیون حضور پیدا کنند. اما هنوز وزارت ورزش و جوانان گزینه‌ای انتخاب نکرده و شاید این تعلل به این معنی است که وزنه‌برداری اولویت وزارت ورزش و جوانان نیست.

علی مرادی این روزها در تلاش است تا دوباره به وزنه‌برداری برگردد و میز و صندلی ریاست خود را از دست ندهد. او که پیش از مسابقات جهانی ازبکستان به خاطر عدم حمایت‌ها به شدت عملکرد وزارت ورزش و جوانان را مورد انتقاد قرار داده بود و حتی گفت: «اگر من را نمی‌خواهند بگویند می‌روم.» اما نمی‌خواهد این موضوع را بپذیرد و حتی شنیده می‌شود رایزنی‌های او هم جواب نداده و وزیر ورزش و جوانان با ادامه همکاری او موافقت نکرده است.

وزنه‌برداری در چند سال اخیر وضعیت خوبی نداشته و حتی برای همین مسابقات جهانی، وزنه‌برداران آب‌ معدنی و وعده‌های غذایی خود را تأمین می‌کردند و حالا دلیل اینکه چرا رئیسی که حتی توانایی تأمین وعده غذایی و آب معدنی را ندارد اصرار به ماندن دارد و عجیب‌تر اینکه چرا وزارت ورزش و جوانان به بلاتکلیفی این فدراسیون پایان نمی‌دهد و شخصی را به‌عنوان سرپرست انتخاب نمی‌کند. علی مرادی از زمانی که روی کار آمد وعده ساخت خانه وزنه‌برداری در تمامی استان‌ها را داد که برای این کار هم ۶ سال زمان داشت اما این شعارها تنها در حد حرف باقی ماند و وزنه‌برداری در هیچ استانی رشد نکرد.

بیشتر بخوانید؛

فدراسیونی که نه سرپرست دارد و نه رئیس! / زخم کاری بر پیکره وزنه‌برداری

واکنش علی مرادی به وداع با فدراسیون وزنه‌برداری

باز هم فرار رو به جلوی رئیس فدراسیون وزنه‌برداری/ فرافکنی؛ تنها هنر آقای رئیس!

حالا علی مرادی با نامه بازنشستگی‌ای که در دست دارد باید هر چه زودتر عطای ادامه ریاست را به لقایش ببخشد و اجازه دهد در وزنه‌برداری خون تازه‌ای به جریان بیفتد. او در سال‌هایی که در وزنه‌برداری حضور داشت مربیان سازنده را نادیده گرفت و به جای آن روسای هیئت‌ها را به‌عنوان مربی به کادر فنی اضافه کرد. اتفاقی تلخ که تنها آورده‌اش نادیده گرفتن زحمت مربیان سازنده بود که با کمترین امکانات شاگردانی تربیت کرده‌اند که آینده وزنه‌برداری را می‌سازند. مرادی در کسب کرسی‌های جهانی هم انحصارطلبی به راه انداخته بود و به غیر از خودش و یارانش کسی دیگری نمی‌توانست برای کسب کرسی‌های بین‌المللی اقدام کند. مرادی به جای اینکه به فعالیت‌های فدراسیون توجه کند و تمرکزش را برای ارتقای این رشته به کار بگیرد، به صورت پیوسته به انتقاد از فدراسیون کشتی و عملکرد علیرضا دبیر می‌پرداخت. موضوعی که برای اولین بار در یک فدراسیون ورزشی دیده می‌شد.

نبود حمایت‌های کافی از وزنه‌برداران، اختلافاتی که در این فدراسیون روزبه‌روز شدت آن بیشتر می‌شد؛ در نهایت باعث شد تا وزنه‌برداری ایران روزبه‌روز به قهقرا برود. نبود یک مدیر و مدبر در این فدراسیون که بتواند برای این رشته درآمدزایی کند باعث شد تا وزنه‌برداری کاسه «چه‌ کنم چه کنم» بگیرد. نبود اسپانسر در تمامی سال‌های فعالیت علی مرادی پاشنه آشیل این فدراسیون بوده است. حالا با این شرایط چرا این رئیس همچنان اصرار به ماندن دارد و از همه بدتر وزارت ورزش و جوانان هم در مورد وزنه‌برداری روزه سکوت پیش گرفته و حتی در انتخاب یک سرپرست هم ناتوان است. وزارت ورزش باید هر چه سریع‌تر با تعیین سرپرست و سر و سامان دادن به این فدراسیون، وزنه‌برداری را نجات دهد.

انتهای پیام/۴۰۵۷/پ

دیدگاه خود را بیان کنید
لطفاً من را زودتر از همه مطلع کنید:    ممنون نه متشکرم